Günler biz istesek de istemesek de geçiyor... Ama ben geçmesini istemiyorum çok hızlı çünkü kendimi yıllardır birşeyler yapmıyormuş gibi hissediyorum... Atalet denilen illet sardı beni ve yakamı kurtaramıyorum. Yapmak istediğim o kadar çok şey var ki... Onları yapmayı düşünmekten, onları gerçekten yapmaya vaktim kalmıyor... aslında çoğu kişisel gelişimcinin anlattığı gibi, bu ataleti yenmek çok basit herşey biz de bitiyor. Yani biz istersek olacak istemezsek ve sadece düşünürsek olmayacağı belli :D Hep deriz bu dünyada bir amacımız olmalı ve onun uğruna yaşamalıyız. Ben bayadır günü kurtarmaya çalışıyorum ama onu da kurtarabildiğimi söyleyemem... Ne demiş Victor Clam, Atalet fırsatların katilidir... Şimdi ben fırsatlarımı birer birer öldürüyor muyum? Gerçi bunu Mümin Sekman'ın bir yazısındanbuldum ama bu Victor Clam'ı google'da aradığımda bulamadım. Yani bu Victor Clam olmayabilir. Önemli olan kimin söylediği değil, söylenen söz...İşyeri tezimi bu haftasonu bitirecektim ama bir sayfa ilerleyebildim sadece... Acaba ben ne zaman görev adamı olacağım ve yapmam gerekenleri zamanında yapmayı öğreneceğim. Bir an önce öğrenmem lazım... çünkü hayatta keşkelere yer yoktur. Zamanı öldürmeyeceğim iyi bir şekilde değerlendireceğim.. Hayat daha yeni başlıyor benim için bu hafta yoğun bir hafta ve birçok iş halletmem gerekiyor ben bu konuda kendime güveniyorum. Hadi bakalım Ahmet bu sefer başarılı olacaksın... şimdi 2 saat tez yazacağım sonra uyuyacağım ve iş saatlerimi bugün için çok verimli geçirmek niyetindeyim. Bu arada geçen Cuma Burak'ın babaannesini kaybettik... Hayat kimi dünyaya gelirken kimi de buralardan göçüyor. Ne diyelim öncelikle ebediyete intikal etmiş yakınlarımızın ve sonra da tüm müslümanlarla tüm insanların cennete erişmesi için dua edelim.
İyi geceler
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder